Hoe Ilya het eerste Face This T-shirt kreeg en 9 jaar later zelf bij het Indonesische schooltje op bezoek ging

In 2008 richtten we de Face This foundation op. Tijdens een bezoek aan de Indonesische basisschool Duduk Atas vroegen we de leerlingen van die school wat tekeningen te maken. Die namen we mee naar Nederland en aan de hand van die tekeningen ontwierpen we een T-shirt collectie. De opbrengst van de shirts gebruikten we om twee nieuwe klaslokalen aan te leggen, de bestaande te renoveren en de gehele school van nieuwe lesmaterialen te voorzien.

Hoe het begon

Toen Face This werd opgericht hadden beide oprichters allebei een fulltime baan. Jelka stond voor een bovenbouwgroep op de Barendrechtse basisschool De Trinoom. Ze heeft die dubbelrol tussen enerzijds juf zijn en anderzijds de oprichter van een stichting als Face This altijd op de juiste manier weten te combineren. Want beide functies versterken elkaar. En daar plukten Ilya en haar klasgenoten de vruchten van. Ilya: ‘Ik weet nog goed dat Jelka ons hierover vertelde en naar Indonesië ging om de kinderen van het schooltje te ontmoeten en later liet zij foto’s daarvan zien. Super indrukwekkend was dat!’

Ilya-5

Hart op de goede plek

‘Ilya was een vrolijk meisje, met gevoel voor rechtvaardigheid,’ aldus juf Jelka. Toen Ilya bijna 9 jaar later naar Indonesië ging, zocht ze contact met Jelka. Ze ging naar Lombok en wilde dolgraag Duduk Atas bezoeken. Met wat gebel en gemail was de hele tocht naar het schooltje meteen geregeld. Volgens Jelka was Ilya een meisje dat soms een beetje onhandig was. ‘Bij de gymles landde Ilya eerder naast de mat dan op de mat,’ aldus Jelka. ‘Maar zo’n klapper naast die mat mocht de pret niet drukken. Stoer, da’s Ilya. En ze had haar hart toen al op de goede plek zitten. Ze had dan ook een groot gevoel voor rechtvaardigheid en dat uitte zich in spreekbeurten over Unicef en allerlei inzamelingsacties. Maar uiteraard maakten de verhalen over Face This een diepe indruk op haar. ‘Het verschil tussen hier en daar, arm en rijk vond ik aangrijpend als kind, want zo’n project staat ineens wel een stukkie dichterbij dan bijvoorbeeld een filmpje voor een inzamelactie van Unicef.’

Ilya-6

Op verschillende manieren bijdragen

Door de jaren heen heeft Ilya op verschillende manieren bijgedragen aan de activiteiten van Face This. ’Als het uitkwam hielp ik mee met het verkopen van de coole tekeningen afgedrukt op T-shirts en deelde ik zo af en toe wat op Facebook en vertelde ik over het project aan vrienden. Ik vind de gehele doelstelling van Face This zo leuk. Er is nou eenmaal niet zo veel geld voor alle kinderen die willen leren. Wat ik het allerleukst vind is de creativiteit in dit project, kinderen houden van tekenen en creatief bezig zijn (dat is zeker te zien op de T-shirts). Zij verdienen eigenlijk hun eigen donaties door middel van creatief bezig te zijn. Geweldig toch!’

Ilya-2

Zeuren

Dat Ilya een paar maanden terug op bezoek ging naar het Indonesische schooltje, was voor juf Jelka eigenlijk geen hele grote verrassing. Dat had ze altijd wel verwacht. Wat voor beeld van  de kinderen van het Indonesische schooltje heeft Ilya eigenlijk gehad? ‘Arm, maar gelukkig! Wij moeten niet zo zeuren in Nederland joh…’  

Ilya-7

Anderhalf uur lopen

Toch ging de tocht naar het schooltje niet geheel zonder strubbelingen. ‘Ondanks dat wij een stuk konden liften, moesten we toch een flink steil stuk naar boven wandelen. Tijdens de wandeling vertelde Tomi (de lokale coördinator op Lombok, red.) ons dat het pad naar boven breder is gemaakt waardoor het nu een stuk veiliger zou zijn. Ongelofelijk dat al die kinderen een uur tot anderhalf moeten lopen berg op, berg af voor een dagje school.’

Ilya-3

Mijn hart begon meteen te smelten

‘En dan kom je aan op dat schooltje, al die oogjes vol van verbazing en verlegenheid op ons gericht, mijn hart begon toen al meteen te smelten. We werden hartelijk ontvangen door de directeur en de leraren en gaven ons een rondleiding door de klassen van groep 4 tot groep 8. De eerste trap omhoog waren de lagere klassen waar de kinderen allemaal in dezelfde rood-witte uniformpjes braaf zaten te schrijven en op te letten. De concentratie was er echter wel af toen wij binnenkwamen. De kinderen hebben zoveel plezier in leren en zijn zo trots op wat ze in hun schriftje schrijven. En dat is zo leuk om te zien, vooral als je je beseft dat dit zonder Face This er helemaal niet zou zijn.’

Ilya-1

Wie zou die tekening gemaakt hebben?

Maar besefte Ilya dat ze met haar Face This T-shirts die in kledingkast liggen, juist zelf óók heeft meegeholpen met het bouwen van het schooltje? ‘Ja natuurlijk! Ik vind het vooral leuk dat ik er nu een duidelijk beeld bij heb gekregen. Elke keer als ik nu een shirtje draag, vraag ik mij nu af wie die tekening zou hebben gemaakt en dat diegene nu waarschijnlijk aan het studeren is. Een kans wat zij waarschijnlijk nooit zouden krijgen zonder Face This.

Hoe wij deze en andere Indonesische schooltjes supporten

Wil je meer weten over hoe wij diverse schooltjes in Indonesië van beter onderwijs hebben voorzien? Leuk: we leggen hier graag aan je uit hoe we van kindertekeningen T-shirts maken en hoe die transformatie ten goede komt aan het onderwijs van de kinderen die die tekeningen gemaakt hebben.

 
Total
84
Shares

Meer inspiratie?

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
*